News‎ > ‎

Een gevecht met een boom

Geplaatst 14 apr. 2016 09:03 door Harm Elbertsen

Datum:          9 januari 2016
Rivier:           Prüm - Irrelerwasserfälle
Wildwater klasse: III
Waterstand:    100
Weer:            bewolkt en regenachtig
Temperatuur:  3 graden


Op zaterdag 9 januari zijn we met een flinke groep richting Duitsland vertrokken. De groep bestond uit: Sfia; Bram N.; Ellen; Tom V.; Martijn R.; Nyke; Birgit; Harm N.; Anton (+Deense mogelijke toekomstige nieuwe vriendin); Rene en ik. We verzamelden op een zeer on-okawaanse tijd, 8.00 h, maar gelukkig kwam iedereen traditiegetrouw minstens tien minuten later. Vervolgens gingen we snel opbinden. Dit alles ging redelijk vlot waardoor we al rond half negen konden vertrekken. De auto van Martijn vertrok als eerste. Zij gingen via Rene, om daar boten over te laden en dan met de bus van Rene verder te reizen. De auto van Nyke ging via het station om Grote Harm op te pikken en de auto van Ellen, waar Tom en ik in zaten, ging bij het flora plein aftanken. Nadat we bij het tankstation eerst vol verwondering Martijn zijn auto voorbij zagen rijden, terwijl die toch echt eerder bij de loods wegreed als ons. (later hoorde we dat de dames in die auto voor vertrek eerst nog even op het sportcentrum wilde plassen). Zijn we Nyke achteraan gereden richting het zuiden.

Onderweg viel al snel op dat het vroege opstaan zwaar voor tom was. Verschillende momenten dacht ik dat Tom sliep, maar af en toe zag je tijdens de gesprekken van Ellen en mij zijn mondhoeken licht omhoog gaan. Volgens Ellen, die vaker naast tom in de auto heeft gezeten, slaapt hij pas echt als zijn mond openvalt.

Er zijn schijnbaar twee aanrij routes naar Irrelerwasserfälle, een via de grote weg en een via een kleine bergweg. Nadat we, volgens Ellen, drie keer de afslag voor de bergweg gepasseerd waren, kwamen we na een flinke autorit aan bij de rivier.

Deze zijn we vervolgens, in afwachting op Rene en de rest, alvast gaan scouten. Het is een mooie rivier die er best flink uitzag. Her en der lagen wat bomen in het water. Voor mij was het een stapje omhoog van zomerkamp. Je zou de rivier het beste in drie stukken kunnen verdelen. Het bovenstuk tot de brug, het middenstuk na de brug met een wat grotere passage en het onderstuk.

Toen Rene arriveerde zijn we snel gaan omkleden. En hebben we onze boten gepakt. Na een korte uitleg werd de groep in tweeën gesplitst. De ene groep bestond uit Harm; Martijn; Bram; Tom en Nyke. Zij zijn in het begin wat meer zelf gaan varen. De andere groep bestond uit Sfia; Birgit; Anton; Ellen en mijzelf. Wij zijn eerst het bovenstuk van de rivier gaan varen. Voordat we instapten kregen we eerst van een andere kajak vereniging een mooi voorbeeld hoe we het niet moesten doen. Later die dag is Rene ook nog boos op hen geworden omdat zij heel onverantwoord bezig waren. Na het instappen kwam ik er al vrij snel achter dat een Diesel toch weer wat anders vaart als je speelbootje. Ik zat in het begin daardoor ook niet helemaal lekker in mijn boot. Desondanks ging de eerste passage wel gewoon goed. Onderweg haalde ik Birgit nog wel in omdat die een pirouette op een rots maakte en dacht dat ze het achteruit beter zou doen.

Na deze eerste passage begonnen we met wat simpele traverseer oefeningen op een rustig stuk. Dit ging goed totdat ik De boom tegenkwam. Bovenaan het keerwater rivier links lag een boom in het water. Iedereen dacht dat deze boom daar heel onschuldig uit de stroming lag, maar stiekem wachtte hij op een kans om een van ons naar de diepte te werken. Na een paar goede traverses probeerde ik hoger uit te varen en in een S naar de overkant te varen. Dit ging goed totdat ik te dicht bij de boom in de buurt kwam. Deze maakte van zijn kans gebruik en bracht mij eerst uit evenwicht door een paar taken tegen me aan te slaan. Vervolgens nadat ik bijna uit zijn grip was trok hij me aan mijn zwemvest omver. Helaas moet ik bekennen dat, na deze laffe daad van de boom en een mislukte rol aan mijn zwakke kant waarbij ik niet eens een hap lucht kreeg, ik mijn spatzijl open heb getrokken en ben gaan zwemmen. Later op de dag lukte mijn rol gelukkig wel gewoon. Ik lag al dicht bij het keerwater en met wat hulp van rene ben ik met al mijn materiaal veilig aan de kant gekomen.

Na deze korte hiatus zijn we verder gevaren tot de brug. Hier zijn we uitgestapt en weer omhoog gelopen om het traject nogmaals te doen. Deze keer moet ik bekennen dat ik al veel beter in mijn boot zat. Rene heeft zich vervolgens, na twee keer het bovenstuk met ons gevaren te hebben, samen met Ellen zich bij de andere groep aangesloten om het middenstuk te varen. Sfia, Birgit en Ik hebben dat stuk omgelopen en onze wraak gekregen op de bomen naast de Prüm. Om onze boten en ons veilig aan de ander kant van de passage naar beneden te krijgen moesten we ze op een bepaald moment gewoon laten glijden. We moeten bekennen dat toen Sfia haar boot liet glijden, deze tegen een paar bomen opbotste die vervolgens omvielen. Deze vorm van echt kanobowlen was best grappig.

Onderaan de passage hebben wij ons weer bij de rest aangesloten en hebben we samen met hun het onderste stuk nog twee keer gevaren. Tussen de twee keer in moesten we wel even wachten omdat de rest bovenin instapten. Birgit en ik hebben van die tijd goed gebruik gemaakt door een choreografie te verzinnen op het klassieke nummer Barbie Girl van Aqua, tot groot vermaak van Sfia. Na de laatste keer was het te donker om verder te varen.

Nadat we uit de rivier kwamen hebben we ons snel omgekleed en zijn we teruggereden naar Eindhoven. Hier moesten we tot onze grote verbazing nog wachten op de auto van nyke, terwijl die ongeveer 20 minuten eerder met de bestuurssleutels was vertrokken als de rest.

We hebben uiteindelijk met een paar de dag afgesloten met eten van de turkse etenszaak bij Ellen om de hoek. Ondanks mijn gevecht met de boom vond ik het een erg leuke trip. Ik heb er geen spijt van dat ik het middenstuk niet heb gevaren. Nu heb ik wat om naar uit te kijken voor een volgende keer.


Roderik Blok







































































Comments