News‎ > ‎

De Midden Rur

Geplaatst 26 nov. 2014 11:48 door Web Commissie

Op 16 November vertrokken we met een flinke groep naar de Midden-Rur. Harm de grote, Martijn, Chaneequa, Michael, Sfia, Elise, Dave, Manon, Karin en ik. Voor mij zou het de eerste keer wilder water dan de Erft zijn, dus best spannend. Het werd voor de rest gelukkig op de snelweg al spannend. We waren natuurlijk met de trailer, met 10 boten erop, dus de peddels zouden echt wel onderin de trailer blijven liggen. Bij de loods is er door een paar mensen nog voorzichtig gezegd dat we ze misschien vast zouden moeten zetten. Maar het was altijd al goed gegaan. Totdat de geleende peddel van Polo ineens vliegles wilde nemen en de snelweg op stuiterde. Gelukkig kon Elise nog remmen en hebben we de peddel nog kunnen redden. Toch maar even peddeltjes vastleggen aan de kant van de weg.

Eenmaal aangekomen, verkeerd gereden en goed aangekomen, moesten de auto’s nog naar de eindplaats worden gebracht. Ja wat doe je dan als je daar op moet wachten? Juist: springen, bootje passen, stukje hardlopen in stinkende uitlaatgassen, nog een keer bootje passen, een potje ninja’en. Wij vermaakten ons wel. Toen de 3 chauffeurs eindelijk terug waren, konden we vertrekken. Drie meter na de instapplek wist Sfia d’r boot al te pinnen en had ik al 2 keerwaters gemist. Het eerste stuk varen ging daarna vrij goed, maar wel heel snel, het was aan een stuk doorvaren en eigenlijk meer een oefening in stenen ontwijken (wat niet lukte met een waterstand van 32 cm) dan echt water scouten en techniekjes leren. Halverwege, na de eerste 5 km hebben we nog even pauze gehouden. Aangezien chocola uitdelen in een golf niet echt een succes is. De rest zou rustiger water zijn. Dat was ook wel zo, maar het verhaal dat het de Dommel is, klopte toch echt niet.

Na bijna alle vervallen, walsen, golven, stenen en omgevallen bomen in het water te hebben overleefd, was er een stukje waar je alleen vlak langs de oever kon varen zonder te gaan keien rijen. Helaas stond daar ook een boom die graag een knuffel wilde, dus vandaar dat ik ongeveer 100 meter voor het eindpunt ben gaan zwemmen. Eenmaal in een boot aangekomen bij het eindpunt (want ik moest en zou die laatste 50 meter vlak water varen in plaats van lopen) verliep alles vlotjes. Buiten het feit dat het zo onder de modder stond, dat je absoluut niets moet laten vallen.

Daarna is een kleine groep onderweg gaan eten en zijn we met 3 man bij Elise en Elmar gaan eten.

Conclusies van vandaag:

-          Elise en Elmar hebben een leuk huis

-          Bomen knuffelen en kanoën moet je niet combineren

-          Geen onderbroek aan hebben is koud

-          Afrika zit lekker

Mirthe

Comments