Trip reports‎ > ‎

Uganda 2013

Na vele weken, of eigenlijk maanden, voorbereiden was het begin oktober dan eindelijk zo ver: we vertrokken naar Uganda! Op 8 oktober vertrok de eerste groep, wij vertrokken op donderdag 10 oktober. We wisten al dat we op weg naar het vliegveld in Brussel flink wat file konden verwachten, maar zoveel als er stond hadden we stiekem ook weer niet verwacht. Gelukkig waren we op tijd en konden we in een vloeiende beweging door van parkeerplaats zoeken (he we kunnen niet in de garage die we gereserveerd hadden met de kano’s op het dak…), naar boten inpakken (heeft iemand nog een tie-wrap?) via de check-in (ja het staat echt allemaal in de reservatie) richting de koffie (duh) en daarna het vliegtuig in. Onderdeel 1 zonder enige problemen gehaald! In het vliegtuig hebben we ons goed vermaakt met ons personal entertainment systeem en met het lastig vallen van onze reisgenoten. Even een tussenstop in Rwanda en toen waren we alweer in Uganda! Daar stond al iemand van taxi Robert op ons te wachten. De eerste groep was met z’n vijven, wij waren met vier personen. Nou moeten ze gedacht hebben, vier personen, dat past gemakkelijk in een auto. En dakdragers doen het ook nog wel als ze kapot zijn. We werden dus opgehaald door een auto (wel een stationwagon gelukkig) met kapotte dakdragers. Onder het motto we zijn tenslotte in Uganda hebben we onze boten braaf opgebonden en al onze spullen (inclusief peddels) en onszelf in de auto gepropt. Ondertussen was het wel nacht, dus in het donker gingen we op pad voor de 3 uur durende reis richting camping. We zaten een beetje opgefrot in de auto, maar dat werd opgelost door de politie, die ons drie keer liet stoppen en uitstappen. Gelukkig waren er verder geen problemen en kwamen we goed aan op de camping. Daar werden we door eigenaar Paul overgevaren naar de camping en hebben we snel de tenten opgezet, met hulp van de rest die gewoon nog (of weer) wakker was!


Uitslapen zat er niet in, want om kwart over 8 werden we bij het ontbijt verwacht. Het ontbijt was uitstekend, net als al het eten eigenlijk de hele week. ’s Morgens krijg je bij de Hairy Lemon toast met eieren en vers fruit (ananas, bananen zoals je ze in Nederland nog nooit geproefd hebt en watermeloen), tussen de middag een wat lichtere warme maaltijd en ’s avonds nog een flinke warme maaltijd. Echt goed eten!

Na het ontbijt was het tijd om zonnebrandcrème te gaan smeren en onze vaarspullen aan te trekken. En daarna nog wat zonnebrandcrème te smeren ;-) We begonnen ’s morgens op Club Wave, om even te wennen aan het water van de Nijl. Nijlwater is warm en de Nijl is grotendeels vlak, maar als het stroomt, dan stroomt het ook echt hard. Sommigen gingen al lekker surfen op Club Wave, anderen deden het wat rustiger aan op de zijkant van de golven. Lekker oefenen met in- en uitvaren en wat nieuwe gewoontes aanleren: méér opkanten, méér naar voren leunen als een golf je om wil gooien en méér je peddel in het water houden. Dat was hard werken! Gelukkig wisten instructeurs René en Polo wel hoe ze ons snel konden laten leren. ’s Middags nog een sessie op Nile Special/nog een beetje aanklooien met in- en uitvaren en toen waren we wel weer op voor de eerste dag. De tweede dag gingen we ons eerste stukje afvaren: vanaf Kalagala terug naar de camping. Na Kalagala komen nog vijf mooie vervallen en daartussen stukjes vlak water. Eerst gingen we op de vrachtwagen naar Kalagala en alleen dat was al een avontuur. Overal staan kindjes te zwaaien naar je, maar wat wil je ook met 9 mzungus in vrolijke kanokleren met kano’s op een vrachtwagen. “Hello hello hello!” en “Houwajoe?!” hoor je overal. De chauffeur rijdt over het algemeen niet heel subtiel over alle hobbels heen, maar niemand is eraf gevallen en we zijn niets kwijt geraakt gedurende de hele week, dus het viel allemaal reuze mee.


Op deze dag zijn er nog niet zoveel mensen van Kalagala af gegaan, maar later in de week werden dat er alsmaar meer. Zelf had ik wel genoeg uitdaging aan de andere vervallen en heb ik Kalagala even geskipt…


Op deze manier hebben we de dagen een beetje afgewisseld: de ene dag zijn we gaan surfen op Club Wave en Nile Special, de andere dag zijn we gaan afvaren. Soms in combinatie met Itanda (voor René en Polo dan), soms in combinatie met freestylen in Super Hole (dat is een soort Plattling, maar dan warm), dan weer wat anders. De laatste dag voor groep twee zijn we het allerverst omhoog gegaan: helemaal naar Overtime. Dit verval was voor de hele groep nieuw, dus dat was erg leuk. Een paar mensen hebben het hele verval gevaren, een paar mensen de bovenste helft en daarna de chicken run en de grootste groep heeft de bovenste helft gelopen en daarna de chicken run gevaren. Nou moet ik er wel bij vertellen dat de chicken run bestaat uit een waterval van 3m recht omlaag, anders wordt het wel een heel saai verhaal natuurlijk. Een dag (sommigen 0, sommigen 2) zijn we stroomafwaarts gevaren vanaf de camping, naar een golf genaamd Malalu. Dat is een soort Plattling + met extra trash effect. Ook leuk, en wat vooral ook erg leuk was dat je dan met de Boda boda omhoog kon rijden. Een Boda boda is een motortje. Er zit een bestuurder voorop en je kunt met 2 personen of 2 kajaks of 1 persoon en 1 kajak achterop. Fenomenaal hoe die mensen kunnen rijden met die dingen!


Tussen het varen door zijn we voornamelijk op de camping geweest. De camping ligt dus op een eiland en dan denk je dat moet saai zijn na 10 dagen… Nou, alles behalve dat. Sowieso kun je je al goed bezig houden met de flora en fauna op het eiland. Er staan een aantal heel mooie bloemen en planten die je zo goed mogelijk op de foto kunt zetten en er leven een aantal interessante beesten daar. Zo is er een groep aapjes (inclusief baby aapjes, aaaah schattig!) die rondhuppelt over het eiland. ’s Morgens gooien ze stokken op je tent, bij het ontbijt springen ze over de bomen en als je op het toilet zit moet je ook niet schrikken als er een aap op het dak landt. Er is ook een schildpad, een kip met kuikentjes en verschillende vogels die rare geluiden maken. Een soort vogels klinkt alsof ze je uitlachen, erg vaag. De eerste dag op het eiland denk je dat ze er altijd heel vlijtig aan het klussen zijn, maar dat blijkt reuze mee te vallen: het zijn de cirkelzaagbeestjes maar. Ja, die beesten klinken echt als cirkelzagen. Ja, dat is een irritant geluid. Verder zijn er ook nog slangen waar je niet op wil staan en allerlei enge insecten.


Behalve interessante flora en fauna, zijn er nog meer interessante objecten op het eiland. Ik denk dat je in dit geval zelfs het toilet als een interessant object kunt aanduiden. Het zijn composttoiletten, waarbij je niet doorspoelt, en bij goed gebruik stinken ze helemaal niet! Sowieso heb je op de wc en onder de douche het gevoel dat je gewoon buiten staat, best leuk (misschien niet voor heel preutse mensen). Er zijn ook een aantal loungeplekken. Daar zijn heel veel matrassen en kussens en natuurlijk hangmatten. Ook hebben ze er bijzonder interessante tijdschriften (over permaculture, mode of gadgets) en je kunt er perfect spelletjes spelen. Of gewoon slapen tussen het varen en het eten door, wat we veelvuldig hebben gedaan aangezien het kanoën goed vermoeiend was. Sleep, eat, paddle, repeat was dan ook onze slogan.


Als je op zoek bent naar een iets actievere bezigheid, kun je altijd wat andere bezoekers, of Paul zelf natuurlijk, uitdagen voor een potje frisbee golf. Daarbij maak je een rondje over het eiland waarbij je bepaalde objecten in zo min mogelijk worpen moet raken met je frisbee. Erg leuk!

’s Avonds na het eten speelden we meestal spelletjes in de bar. Poker of mex, of we werden uitgedaagd tot de meest ingewikkelde balans-, kracht- en lenigheidsspelletjes door Paul. Zo uit vorm bleken wij Okawanen gelukkig niet eens te zijn.


Alhoewel ik eerlijk moet toegeven dat die vorm na al die dagen kanoën toch wel goed omgeslagen was in flinke spierpijn… We hebben niet alle dagen gekanood: 1 dag zijn we naar de stad Jinja geweest. We hebben er souvenirs gekocht, zijn op zoek geweest naar geld en hebben er op de lokale markt rondgelopen. De mensen zijn echt super aardig in Uganda, zelfs in zo’n stad zijn ze helemaal niet vervelend. Kindjes zullen wel altijd om vanalles vragen (“I want your shorts”, “Give me your money”) en ook volwassenen zullen altijd wel iets meer vragen aan Mzungus dan aan locals, maar we hebben eigenlijk geen vervelende dingen meegemaakt. Wel hele leuke, zoals een potje voetbal met de locals! Eerst zijn veel kinderen best wel een beetje bang, maar daarna zijn ze super enthousiast en willen ze allemaal “boxen”. Bonga!!


De vakantie zat er helaas veel te snel alweer op en toen moesten we weer terug naar Nederland. Nog even wat kleren achtergelaten in Uganda, zodat we met extra lichte koffers weer de hele reis terug konden maken. Gelukkig hebben we nog meer dan 100GB aan beeldmateriaal om nog lang terug te kijken op een supervakantie!!!

ą
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:24
ą
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:24
ą
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:24
ą
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:24
ą
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:24
ą
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:24
ą
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:24
ą
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:25
ą
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:25
Comments