Trip reports‎ > ‎

Trip naar de Salm

Dit was het dan, de eerste keer sinds het introweekend weer op wild water. Na het introweekend wilde ik eigenlijk het liefst de dag erna alweer een rivier op en nu was het dan eindelijk zo ver. We verzamelden met een gezellig groepje van 9 man bij de Okawa loods om spullen te verzamelen en kajaks op te binden. Pas die ochtend werd definitief besloten waar de trip heen zou gaan. Er was gekozen voor een lange afdaling waarbij we in een aantal uurtjes een hele rivier zouden varen in plaats van de korte stukjes en het eeuwige omhoog lopen bij de Erft en Hohen Limburg. De perfecte bestemming voor een trip als deze was dan de Salm, een klein riviertje ergens diep in de Belgische Ardennen.

Tijdens de rit over de erbarmelijke Belgische wegen zijn we er zelfs achter gekomen dat de Belgen daadwerkelijk in staat zijn om mooie wegen te bouwen, al was het maar een heel klein stukje in een klein en oud dorpje.

Toen kon de lol eindelijk beginnen, met tikkertje. Want wat is een betere opwarming dan tikkertje, zeker als je met de ledematen waarop je getikt ben de volgende moet tikken? En als je op een zondagmiddag in november op een parkeerplaatsje staat te wachten tot de auto’s zijn omgereden moet je toch wat om warm te blijven.

Daarna kon de lol pas écht beginnen, we gingen het water op. Ik was nog een beetje zenuwachtig aangezien de vorige keer op wildwater al weer een tijdje geleden was en ik het rollen nog niet echt onder de knie had terwijl zwemmen bij 6 graden al helemaal geen pretje is. Gelukkig ging het goed, en jammer genoeg voor de sappige verhalen is er niemand gaan zwemmen. De Salm is dan ook geen hele moeilijke rivier en heeft maar twee echte golven. Wat het moeilijk maakte waren de obstakels die overal aanwezig waren als bomen, bruggen, takken en stenen die je soms maar nauwelijks kon zien. Iedereen heeft dan ook een aantal keer flink zijn boot over een steen geschraapt, en we hebben twee keer om een boom heen moeten lopen. Voor ons beginners (Jochem, Roderik en ik) was het wel wennen om alle stenen en onverwachtse dingen op tijd te zien omdat die er op de rivieren van het introkamp nauwelijks waren.


Na een goede 2 à 3 uur peddelen en dobberen waren we bij het eindpunt. Nog even de boten en onszelf door een bosje met een hellingshoek van 70% omhoog duwen en we konden aan de erwtensoep. Jammer genoeg kregen we de brander van Erik, die zo attent was geweest om soep en broodjes te regelen, niet aan. Gelukkig blijkt koude erwtensoep met broodjes best te eten als je maar genoeg honger hebt en zorgt dat er bij iedere hap een stukje worst zit. Om niet te bevriezen reden we daarna maar weer snel naar huis en hebben we nog een verrukkelijk avondmaal gegeten bij Jochem, waar tijdens het eten alle oogjes al bijna dichtvielen.


ą
salm.jpg
(293k)
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:06
ą
salm2.jpg
(318k)
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:10
ą
salm3.jpg
(355k)
Web Commissie,
2 dec. 2013 13:10
Comments