Trip reports‎ > ‎

Afsluiting eskimoteercursus de Erft

Stel nou het is zondag, 8uur ‘s ochtends , 2 graden boven nul – zou je dan naar buiten gaan? Ja – als je een Okawaan bent!

Maar even netjes vooraan beginnen:

Opstaan tegen 07:00, spullen zijn al klaar gezet, dus snel op die fiets en naar het sportcentrum. Niemand is op straat, alles is rustig – behalve op het terrein van het sportcentrum waar de eerste mensen al beginnen de kajaks op de trailer te zetten. Dit is vrij snel geregeld, alle spullen passen nog net in de auto's. Half tien kunnen we dan eindelijk naar Neuss (Duitsland) vertrekken, waar de rivier “Erft” te vinden is. Een goed uur later vind ik me dan terug op een kleine parkeerplaats. Rene - onze professionele begeleider - is er ook al, mooi zo! Snel omkleden en in de wetsuits kruipen, de eerste hagelkorrels komen naar beneden… Na een opwarm sessie dan eindelijk de rivier in – en bijna meteen in het water gevallen, kajakken op een rivier is dan doch andere koek als in het zwembad! Gelukkig is Rene in de buurt, hij legt rustig uit hoe je in een stroom moet varen, wat een keerwater is en hoe je daar terecht komt. Dus eens beginnen met oefenen, en dat gebeurt het toch: het kajak draait om en ik vind me in de rivier terecht. De schrik is dan toch wel snel weg, want Rene is er meteen bij en geeft je tips hoe je weer aan de kant komt en tenslotte in je boot. Toch beter maar een beetje oppassen, het water is namelijk niet het lekkerste (ook als Martijn iets anders beweert).  Grappig ook dat het water warmer is dan de lucht, lekkere 16 graden! Dan is het wel eens fijn de koude handen in het water op te warmen. Na ongeveer 3 uur hebben we dan het eindpunt bereikt en hebben zelfs een stukje op de Rhein gepeddeld.

Kajak leeg laten lopen, vlug op de trailer gezet en terug naar het startpunt, want echte Okawaanen willen wel vaker dan maar een keer het water op! Het tweede keer moeten wij de kajaks een heel eind slepen, want een stukje verderop is nog een mooi stukje om er te varen. En ja, dat stukje was best mooi maar ook tricky - sommige mensen hebben dan wel eens het water van dichterbij gezien als ze misschien wouden…  Na deze tocht was het dan wel een mooi gevoel toen je weer in je warme kleding zat en de kajaks op de trailer vast gemaakt waren. Thuis aangekomen werd het team gesplitst; een deel van de mensen hielt zich bezig met eten koken, de anderen brachten de kajaks terug naar het sportcentrum.

Na het eten en een beetje praten over de tocht was ik dan ook wel weer blij om thuis te zijn: zo'n dag is namelijk best vermoeiend. Dit was het de eerste tocht voor mij, maar als alle toekomstige tochten zo perfect georganiseerd worden als deze dan zal het iedere keer weer een uniek belevenis worden! Ik verheug me al op 15 maart :)

De foto's kun je op het Okawa foto album vinden.

Jan

2 februari, 2009

Comments